X
تبلیغات
زولا

مهاجرت به کانادا ، مهاجرت به استرالیا ، اقامت

گرفتن اقامت اتریش از طریق ازدواج

عنوان : گرفتن ویزای اتریش از طریق ازدواج

سیستم ثبت احوال در کشور اتریش بر اساس وقایع تولد، ازدواج و وفات است. زبان رسمی در اتریش آلمانی است. اسلوانیایی، کرواسی و مجارستانی در بخش هایی از کشور استفاده می شود. ثبت های مربوطه به زبان آلمانی ماده۸۱ قانون اقلیتهای ملی نگهداری می گردد. هنگامی که مدارک به یکی از زبانهای اقلیتهای ملی برای ثبت در ثبت احوال ارائه می شود می بایست ترجمه شوند. با توجه به ماده ۸۲ قانون اساسی، فدراسیون قدرت قانونگذاری و انجام امور مربوط به ثبت احوال شامل ثبت تولد، ازدواج و وفات و تغییر نام را داراست.

ازدواج در اتریش

فقط ازدواج های مدنی در اتریش قانونی است، اگرچه مراسم مذهبی نیز ممکن است با مراسم مدنی انجام شود. سن ازدواج برای زن و مرد ۱۸ سال است. اگر به سن مورد نظر نرسیده باشند، نیاز به اجازه قیم، یا شخصی که از او مراقبت می کند دارد. با اینکه تصمیم دادگاه جانشین رضایت والدین و قیم شود. دادگاه ممکن است فردی که ۱۸سال سن دارد را واجد شرایط ازدواج بداند.

بر طبق ماده ۹۷۰ قانون مدنی، ایرانیان مقیم خارجه برای امر ازدواج موظف هستند نزد کنسولگری های ایران حاضر شوند تا در آنجا عقد ازدواج آنان واقع و ثبت شود.

بسیاری از اشخاص ممکن است تحت شرایطی با یک تبعه خارجه اعم از زوج و زوجه ازدواج کنند ، شرایطی (شرایط ماهوی) که دولت متبوع آنها مقرر می دارد برای ازدواج لازم الاجراست البته شرایط مقدماتی و تشریفات آنها که تحت عنوان شرایط صوری نامگذاری شد، می تواند مطابق شرایط همان دولت اقامتگاه آنها باشد.

این وظیفه مهم توسط مامورین کنسولی ایران در خارج صورت می پذیرد و تحت شرایطی فرد ازدواج کرده تابعیت دولت مقیم را بدست خواهد آورد که در چنین شرایطی اگر زوج یا زوجه از اتباع خارجه بوده وظیفه ای که مامور کنسولی دارد محدود به شهروند دولت مد نظر می باشد و در اجرای عقد نسبت به فرد دیگر قانون سکوت است و این یکی از مصداق های نیاز به تکمیل قانون با فقه است که در اصل ۱۶۷ قانون اساسی به آن اشاره شده است.

برطبق نظام حقوق بین الملل خصوصی در اغلب کشور های جهان پذیرفته شده که در صورت ازدواج فی مابین زوجین شخص میتواند در راستای اخذ تابعیت اقدام نمایند. کشور اتریش از این قائده مستثنی نمی باشد.بنابراین چنانچه یک نفر با یک فرد اتریشی ازدواج کند میتواند جهت اخذ تابعیت اقدام کند.

اقامت و مهاجرت به کشور قبرس

عنوان: اخذ اقامت و مهاجرت به قبرس

 ویزای قبرس:

ویزا برگه ای است که در پاسپورت ایرانی متقاضی چسبانده می شود و عمدتا توسط سفارت قبرس در تهران برای اهداف توریستی صادر می گردد. حداکثر مدتی که به ایرانی ها معمولا ویزای توریستی داده می شود ۱ ماه می باشد.

زمانی که شما ملکی را در قبرس خریداری می کنید، صرف نظر از قیمت آن، حق درخواست ویزای مالتیپل را دارید. این ویزا به شما اجازۀ ورود مکرر به قبرس را در هر زمان می دهد.

 

۲)   اقامت یا Residency :

اقامت قبرس به دو صورت دائم و موقت صادر می شود. افرادی که اقامت قبرس را دارند می توانند در قبرس زندگی کنند و هر چند بار که می خواهند به این کشور رفت و آمد داشته باشند. افرادی که اقامت دائم می گیرند به صورت مادام العمر از این حق بهره مند می گردند و افرادی که اقامت موقت کسب می کنند می توانند اقامت خود را تا زمانی که شرایط لازم را دارند تمدید کنند.

 

راه های کسب اقامت دائم:

   ازدواج: اقامت دائم قبرس به افرادی که با اتباع قبرسی ازدواج نمایند داده خواهد شد.

   خرید ملک: اقامت دائم قبرس به افرادی که حداقل ۳۰۰,۰۰۰ یورو در بخش املاک قبرس سرمایه گذاری کنند داده می شود که ۲۰۰,۰۰۰ یورو آن باید بصورت نقد باشد و باقی مانده آن میتواند بصورت تسهیلات و وام بانکی باشد. لازم نیست که این مبلغ فقط در یک واحد سرمایه گذاری شود و می توان به عنوان مثال یک ویلا و یک مغازه خرید. همچنین برای بعضی از ملک ها می توان تسهیلات گرفت ولی نکته ای که وجود دارد این است که طبق قانون شما باید حتما ۲۰۰,۰۰۰ یورو سرمایه داشته باشید و ماباقی را میتوانید بصورت اقساط (وام و تسهیلات) پرداخت نمایید.

 

راه های کسب اقامت موقت:

   تحصیل: اقامت موقت قبرس به افرادی که در دانشگاه های قبرسی پذیرفته شوند و تحصیل کنند داده می شود. این افراد تا هر زمانی که تحصیلشان طول بکشد می توانند اقامت خود را تمدید کنند. همچنین این افراد پس از پایان دوره تحصیل می توانند از روشهای دیگر برای تمدید اقامت خود اقدام نمایند.

   تحصیل فرزندان: والدینی که فرزند خود را در یکی از مدارس قبرس ثبت نام کنند می توانند برای خود و فرزند خود اقامت موقت بگیرند. این افراد اجازه کار ندارند، باید نشان دهند که از جای دیگری تامین مالی هستند.

   افراد متخصص: اقامت موقت قبرس به افراد متخصصی که دارای پیشنهاد کار از شرکت های قبرسی باشند داده می شود. این افراد تا زمانی که قرارداد کاری داشته باشند می توانند اقامت خود را تمدید نمایند.

   ثبت شرکت: اقامت موقت قبرس به افرادی که در قبرس شرکت ثبت کنند و مقدار مشخصی سرمایه اولیه داشته باشند داده می شود. این افراد تا زمانی که شرکت آنها پابرجا است می توانند اقامت خود را تمدید کنند و در قبرس کار کنند.

 

تبدیل اقامت موقت به اقامت دائم:

طبق قانون افرادی که اقامت موقت قبرس را از طریق ثبت شرکت کسب کرده باشند و ۳ سال شرکتشان در قبرس فعال بوده باشد ، می توانند برای تبدیل اقامت موقت خود به اقامت دائم اقدام نمایند. برای گرفتن اقامت دائم ، باید نشان داده شود که افراد از نظر مالی مستقل هستند و سربار دولت قبرس نخواهند شد و همچنین تخصص یا سرمایه آنها در طول مدتی که در قبرس بوده اند به پیشرفت این کشور کمک کرده است. آنها باید در یک مصاحبه نیز شرکت کنند و نشان دهند که به فرهنگ و جامعه قبرس علاقه مندند.

روال اداری تبدیل ویزای موقت به ویزای دائم ۶ الی ۱۲ ماه به طول می انجامد. لازم به ذکر است که در موارد خاص می توان قبل از ۳ سال و در شرایط استثنائی شاید بتوان در کمتر از ۶ ماه هم روال قانونی را گذراند.

 

۳)   تابعیت قبرس یا Citizenship :

به افرادی که تابعیت قبرس را بگیرند ، پاسپورت قبرسی داده خواهد شد. طبق قانون اتحادیه اروپا ، افرادی که به هر روشی (قانونی) در هر یک از کشورهای اروپایی ۷ سال زندگی کرده باشند می توانند درخواست تابعیت از طریق Naturalization بدهند.

 

۴)   قبرس و پیمان شینگن:

کسانی که اقامت دائم قبرس را دارند میتوانند بدون نیاز به ویزا به تمام کشورهای اروپایی سفر کنند.

به دلیل مشکلی که بین قبرس جنوبی و ترکیه بر سر قسمت های اشغالی وجود دارد قبرس تاکنون به طور کامل وارد پیمان شینگن نشده است. بنابراین کسانی که اقامت موقت قبرس را می گیرند همچنان برای سفر به سایر کشورهای اروپایی نیاز به ویزا دارند ولی شرایط صدور ویزا و برخورد سفارتخانه ها قابل مقایسه با شرایط موجود در ایران نیست و به راحتی و با ارائه مدارکی که دارد می تواند در مدت ۱ هفته ویزای شینگن بگیرد. بدیهی است که این مشکل تا زمان وارد شدن قبرس به پیمان شینگن وجود خواهد داشت.

همچنین اگر کسی ویزای شینگن داشته باشد می تواند پس از ورود به کشور مبدا (صادر کننده ویزا) وارد قبرس شود و در طول زمانی که ویزای شینگن او معتبر است در قبرس بماند.

اطلاعات مفید درمورد مالزی

عنوان : دانستنی های درمورد کشور مالزی

مالزی کشوری در جنوب شرقی آسیا و پایتخت آن کوالا لامپور است. سازمان‌های دولتی و وزارت‌خانه‌های این کشور در شهر جدید پوتراجایا (پایتخت اداری) این کشور واقع است. مالزی عضو سازمان ملل متحد و اتحادیه کشورهای همسود است. این فدراسیون شامل سیزده ایالت در جنوب شرقی آسیا است. نام «مالزی» زمانی انتخاب شد که فدراسیون مالایا؛ سنگاپور، صباح و ساراواک یک اتحادیه متشکل از ۱۴ ایالت را تشکیل دادند. در سال ۱۹۶۵ سنگاپور از مالزی جدا شد و به کشوری مستقل تبدیل شد.

 مالزی دربردارنده دو ناحیه جغرافیائی است و دریای جنوبی چین آن‌ها را از هم جدا می‌کند: شبه جزیره مالزی یا مالزی غربی که بر روی شبه جزیره مالایی قرار دارد و از شمال با تایلند مرز خشکی دارد و از طریق جاده شوسه جوهور از جنوب با سنگاپور پیوند دارد. این کشور دربردارنده شاه نشینهای جوهور، کداه، پاهنگ، نگری سمبیلان، کلانتان، پراک، سلانگور، پرلیس و ترنگانا بوده و دو ایالت آن را فرمانداران ملاکا و پنانگ و دو منطقه فدرال پوتراجایا و کوآلالامپور سرپرستی می‌کنند. بورنئوی مالزی یا مالزی شرقی که بخش شمالی جزیره بورنئو را دربردارد با آنکه هم مرز اندونزی است، زیر سرپرستی حکومت شاه نشین برونئی قرار دارد. مالزی شرقی دربردارنده ایالات ساباح و ساراواک و حوزه فدرال لابوآن است.اگرچه از دیدگاه سیاسی این بخش را مالایی‌ها سرپرستی می‌کنند، اما جمعیت جدید مالزیایی با وجود اقلیتهای چینی و هندی یکدست نیست. سیاست‌های مالزی برای بیان ماهیت ادعاشده مشاوره‌ای آن گفته شده‌است و سه حزب اصلی تشکیل دهنده ناسیونال باریسان، هریک وابستگی خود را به یکی از گروه‌های نژادی کاسته‌است. تنها تنش مهم دیده شده در این کشور، از زمان استقلال آن تا کنون، شورشهای نژادی ۱۳می در آستانه مبارزه انتخاباتی و بر سر اختلافات نژادی بوده‌است. با این همه، مالزی الگویی از هماهنگی نژادی شمرده می‌شود.
تاریخ

شبه جزیره مالایی مدت زیادی است که از یک جایگاه مهم (مرکزی) در مسیرهای تجاری بین چین و خاورمیانه برخوردار بوده‌است که نشان دهنده نقشه اولیه آن عنوانی به صورت "شبه جزیره طلائی "، تنگه‌های مالاکا به عنوان «خلیج ساباریکوس» ترجمه شده‌است.

اولین پادشاهی مالزی که بر بنادر شهرهای ساحلی حکومت می‌کرد در قرن ۱۰ میلادی تشکیل شد. این پادشاهی شامل لنگ کاسوکا، لمبابوجانگ، کداه، برآس، گانگانگارا در پراک و پان پان در کلانتن می‌باشند. تصور بر این است که آنها در گذشته کشورهای هندی یا بودائی بوده‌اند.
دولت و سیاست
حکومت سلطنتی دوره‌ای

مالزی پس از استقلال از انگلیس در سال ۱۹۵۷، حکومت سلطنتی دوره‌ای را پذیرفت.

بر اساس قانون اساسی مالزی، پادشاه، از میان ۹ سلطان ایالت‌های مختلف مالزی از ۱۳ ایالت، بطور دوره‌ای و برای مدت ۵ سال انتخاب می‌شود. در چهار ایالت دیگر که سلطان ندارند بالاترین مقام رسمی، فرمانداران انتصابی هستند که آنها نیز با ترتیب خاصی انتخاب شده و مقام تشریفاتی و اختیارات رسمی سلاطین را دارا می‌باشند.

پادشاه در مالزی دارای اختیارات و وظایف تشریفاتی است و بر اساس توصیه‌های مجلس و کابینه عمل می کند.

پادشاه در مقام فرماندهی کل نیروهای مسلح کشور دارای اختیاراتی رسمی بوده و بعنوان بالاترین مقام کشور، تنفیذ نخست وزیر( پس از انتخاب شدن وی از طریق پارلمان) و توشیح پیشنهاد انحلال مجلس یا عدم قبول آن را بر عهده دارد. انتصاب قضات دادگاه فدرال و دادگاههای عالی از جمله معدود وظایف پادشاه است. تصمیمات پارلمان نیز به سمع و نظر شاه می رسد ولی او اجازه اظهار نظر ندارد. انحلال مجلس هم از معدود اختیارات پادشاه محسوب می‌شود. قوه قانونگذاری مالزی متشکل از دو مجلس سنا و مجلس نمایندگان است که ۴۰ نفر از ۶۹ عضو مجلس سنا را پادشاه انتخاب می نماید.

سازمان حکومتی در مالزی تقریبا الگوبرداری از سازمان پارلمانی سیستم وست مینیستر، یا به عبارتی میراث حکومت استعمار بریتانیا است. اما در عمل، بیشتر قدرت در شاخه اجرائی دولت متمرکز می‌شود تا بخش مقننه آن، و قوه قضائیه در اثر حملات مداوم دولت در دوره مهاتیر تضعیف شده‌است. از زمان کسب استقلال در سال ۱۹۵۷، مالزی توسط یک ائتلاف چند نژادی تحت عنوان ناسیونال باریسان (قبلاً یک اتحاد بوده) اداره شده‌است.

مجلس مالزی شامل یک مجلس نمایندگان (Dewan Rakyat) (یعنی «خانه ملت») و یک مجلس سنا یا (Dewan Negara) (یعنی خانه کشور) می‌باشد. مجلس ۲۱۹ عضوی نمایندگان از طریق هیئتهای تک عضوی موکلانی انتخاب می‌شوند که اعضای آن برای حداکثر یک دوره ۵ساله انتخاب شده‌اند. قدرت قانونگذاری بین قانونگذاران فدرال و ایالتی تقسیم می‌شود. تمام ۷۰ سناتور آن برای مدت ۳ سال متصدی امور وکالت خود هستند؛ که ۲۶نفر از آنها از سوی مجامع ایالتی، ۲ نفر به نمایندگی از منطقه فدرال کوآلالامپور، ۱نفر از حوزه‌های فدرال لابوان و پوتراجایا، و ۴۰نفر باقی نیز توسط شاه منصوب می‌گردند. انتخابات پارلمانی مالزی حداقل یکبار در هر۵ سال برگزار می‌شود، که آخرین انتخابات عمومی آن در مارس ۲۰۰۴ برگزار شده‌است. سن رای دهندگان باید از ۲۱ به بالا باشد تا بتوانند برای اعضای مجلس نمایندگان و نیز بیشتر ایالات و نیز مجمع قضائی ایالتی رای بدهند. رای دادن اجباری نیست.

قدرت اجرایی در اختیار کابینه مالزی (هیئت دولت) به ریاست نخست وزیر است؛ و قانون اساسی مالزی تاکید می‌کند که نخست وزیر باید عضو مجلس پایین دستی، پارلمان مالزی باشد که بنابر نظر حاکم عالی می‌تواند به گروه اکثریت در مجلس دستور دهد. کابینه از میان اعضای دو مجلس انتخاب می‌ شود و مسئول اداره آن مرجع نیز می‌باشد.همچنین دولت مالزی در تلاش است که میزبانی جام جهانی ۲۰۳۰ را کسب کند.

دولت‌های ایالتی با ریاست وزرای عالی (Menteri Besar در ایالات مالایایی یا Ketua Menteri در ایالاتی که حاکمان موروثی ندارند) با شوراهای ایالتی (Dewan Undangan Negeri) و با رای شاهان و فرمانداران آنها برگزیده می‌شوند.

زندگی در آمریکا و ثبات هزینه های روزانه در آمریکا

عنوان : زندگی در آمریکا و ثبات مخارج روزمره در آمریکا

زندگی در آمریکا و هزینه های روزمره آن بسته به این که در کدام منطقه از آمریکا, کدام منطقه شهری یا روستایی هستید بسیار متفاوت است.بسیاری از اعدادی که در این مقاله آورده شده است بر اساس یک میانگین کلی از سراسر ایالات متحده آمریکا است, پس امکان دارد که تفاوت زیادی بین برخی از قیمت ها وجود داشته باشد.به عنوان مثال در غرب ایالت متحده ( اوهایو, ایندیانا, ایلینوی و غیره) قیمت های آورده شده بسیار پایین تر از قیمت های که در ایالت های نیو انگلند ( رود آیلند, ماساچوست, مین, نیو همپشایر, کنتیکت و غیره ) می باشد.شما می توانید روی کمک های دانشگاهی که در آن تحصیل می کنید برای تامین هزینه های زندگی دانشجوییتان در طول سال حساب باز کنید.در ادامه ریزی به صورت تقریبی از هزینه های کلی و جزئی زندگی در آمریکا برای شما آماده کرده ایم.تمام هزینه های آورده شده در متن بر اساس دلار آمریکا می باشد.

مسکن و خدمات :

یکی از مواردی که شما در طول دوران زندگیتان مجبور به تغییر آن هستید مسکن است.اجاره آپارتمان در آمریکا به طور متوسط از 500 دلار برای یک آپارتمان یک خوابه خارج از شهر و 1500 دلار برای یک آپارتمان 3 خوابه در مناطق مرکزی شهر به صورت ماهیانه هزینه دارد.هزینه اجاره مسکن در آمریکا می تواند با توجه به اضافه شدن هزینه آب و برق که شامل اجاره می شود متفاوت باشد.در مورد شرایطی که در قرار داد اجاره خانه نوشته شده است با یک فرد با تجربه مشورت نمایید.هزینه های برق, گاز و اینترنت و ... در شرایط مختلف متفاوت است و شما می توانید با رعایت نکاتی آنها را پایین تر آورید.در ادامه ریزی از این هزینه ها را می توانید ببینید.

هزینه های برق :

هزینه های برق در آپارتمان ها بسته به متراژ آپارتمان متفاوت است.این هزینه در آمریکا بین 50 تا 100 دلار به صورت ماهیانه می باشد.اگر سیستم گرمای آپارتمان شما هم با استفاده از برق کار کند هزینه های شما تا 150 دلار هم بالا می رود.

زندگی در آمریکا و هزینه های زندگی در آمریکا

هزینه های گاز :

اگر از گاز فقط برای پخت و پز استفاده شود این هزینه به صورت ماهیانه بین 10 تا 15 دلار است اما اگر از گاز برای گرم کردن آپارتمان استفاده کنید, این هزینه می تواند بین 50 تا 100 دلار در ماه باشد.

هزینه اینترنت :

میانگین این هزینه در ماه به 45 تا 50 دلار می رسد.

خدمات تلفن همراه :

حداکثر خدمات به طور متوسط, هزینه ی ماهیانه 50 دلار را در بردارد.اگر شما از خدمات اینترنت تلفن همراه هم استفاده کنید این عدد می تواند به 100 دلار در ماه هم برسد.

هزینه های آب و فاضلاب و دفع زباله :

این هزینه معمولا زیر مجموعه اجاره خانه می باشد و به عهده صاحب خانه میباشد.این هزینه به دلیل اینکه صاحب خانه باید این مبلغ را برای کل ساختمان پرداخت کند بر عهده مستاجر نمی باشد.اگر شما پرداخت این هزینه را به عهده گرفته اید, باید بدانید که سازمان شهرداریها معمولا هزینه 50 تا 75 دلار را در برای سه ماه دریافت می کنند.این مبلغ البته برای منطقه ای که شما در آن زندگی می کنید متفاوت است.

زندگی در آمریکا برای شما به صورت ماهیانه هزینه ای در حدود 1000 تا 1500 دلار برای مسکن, آب,برق و گاز و ... در بر دارد.

هزینه های درمانی در آمریکا :

هر چقدر که هزینه مواد خوراکی در کشور آمریکا پایین است، هزینه هایی همچون تعمیرات، بیمه خودرو و خدمات درمانی بسیار بالا می باشد.به همین علت است که مردم آمریکا به مقوله پیشگیری اهمیت می دهند و به ططور مداوم ورزش می کنند.اگر بیمه در مانی نداشته باشید، یک سرماخوردگی معمولی و آمپول آنتی بیوتیک برای شما در حدود 110 دلار هزینه دارد. اگر هم به بستری در بیمارستاننیاز باشد, به عنوان مثال برای یک جراحی آپاندیس در حدود 2 تا 3 هزار دلار برای شما هزینه دارد. هرچند که در این کشور بیمه های درمانی تا 80 درصد هزینه های درمانی را پوشش می دهند.

هزینه های روزانه دیگر :

در ادامه باقی هزینه های که شما در طول اقامت در آمریکا دارید را آورده ایم.این اعداد به صورت تقریبی و میانگینی از کل کشور آمریکا است و برای کمک به شما ارائه می شود.هزینه های مواد غذایی برای یک نفر در طول یک هفته بین 20 تا 40 دلار متغییر است.جدول زیر لیست هزینه های مواد غذایی اساسی در زندگی هر فرد است.
نوع کالا  مقدار  هزینه
شیر (1 لیتر)  یک لیتری  3.50 دلار
نان  یک عدد  2.50 دلار
برنج  یک پوند  1.00 دلار
تخم مرغ  ده عدد  2.00 دلار
محصولات تازه( میوه , سبزیجات )  -  هزینه کم و مناسبی دارد.البته همراه با نوسانات فصلی
هزینه گاز و سوخت  3.7 لیتر  3.5 دلار






اگر شما خوش شانس باشید و در منطقه ای زندگی کنید که سیستم منظم و دقیقی برای حمل و نقل عمومی داشته باشد, می توانید مبلغ تتاثیر گذاری از هزینه های ماهیانه خود را کاهش دهید.حتی در سیستم حمل و نقل عمومی شما می توانید از تخفیف های خوبی تحت عنوان دانشجویی و یا دانش آموزی تا سقف 50 یا 60 درصد استفاده کنید.

هزینه های لباس :

هزینه های لباس در کشور آمریکا نسبتا زیاد است.البته شما می توانید با خرید از فروشگاه های بزرگ مانند وال مارت و غیره از قیمت ها و تخفیف های خوبی برخوردار شوید.به طور میانگین هزینه یک شلوار در آمریکا در حدود 40 دلار می باشد و قیمت یک پیراهن تابستانی در حدود 38 دلار می باشد.همچنین شما می توانید یک جفت کتونی نایک را در حدود 70 دلار و یک جفت کفش چرمی را در حدود 81 دلار تهیه کنید. ( Walmart شرکت خرده‌فروشی آمریکایی است، که دارای بزرگترین شبکه فروشگاه‌های زنجیره‌ای مواد غذایی، سوپرمارکت‌ها و هایپرمارکت‌ها در جهان می‌باشد. این شرکت در سال ۲۰۱۲ پس از شرکت‌های رویال داچ شل و اکسان‌موبیل در رتبه سوم از بزرگترین شرکت‌های جهان قرار گرفت. در سال مالی ۲۰۱۳ شرکت والمارت با درآمدی معادل ۴۶۹ میلیارد دلار، به‌عنوان بزرگترین شرکت جهان بر پایه میزان درآمد، شناخته شد. )

زندگی در آمریکا و هزینه های زندگی در آمریکا

اگر شما به دنبال اطلاعات کاملتر و ریزتری برای هزینه های زندگی در آمریکا بعد از مهاجرت به آمریکا هستید,می توانید با مراجعه به قیمتهای سایت NUMBEO از ریز قیمت ها برای اقلام مختلف استفاده کنید.اطلاعات داده شده از هزینه های زندگی در آمریکا از طریق افرادی که در این کشور زندگی می کنند و یا از این کشور بازدید کردند جمع آوری شده است.اداره آمار کشور آمریکا هم اطلاعات و ارقامی در این زمینه ارائه میدهد که شما می توانید از آنها برای زندگی در آمریکا استفاده کنید.

اقامت به گرجستان و شرایط زندگی در آن

عنوان : تحصیل به گرجستان و شرایط زندگی در آن

واحد پول  گرجستان

واحد پول این کشور لاری است. در سال۲۰۰۷ هر دلار آمریکا برابر با ۱/ ۷ لاری بوده است.

تفاوت زمان با ایران

ساعت تفلیس مرکز گرجستان نیم ساعت عقب تر از تهران است.

نحوه انتقال پول و سرمایه به گرجستان

 

قوانین بانکی و نحوه انتقال پول و سرمایه

سیستم بانکی گرجستان خصوصی است و بانکهای تجاری این کشور بیشتر در اختیار بخش خصوصی است. بانک ملی به عنوان بانک مرکزی زیر نظر وزارت دارایی بر اعمال بانکهای خصوصی نظارت دارد. انتقال ارز توسط بانکها به تمام کشورهایی که سیستم بانکی آنها با بانکهای خارجی مرتبط می باشد، انجام می گردد. کشورهایی که با گرجستان ارتباط مستقیم پولی و بانکی دارند، به راحتی می توانند به طور مستقیم پول را به هر کشوری حواله نمایند. انتقال ارز از گرجستان به ایران و برعکس به طور غیرمستقیم و بیشتر از طریق بانکهای آلمانی صورت می پذیرد.

بانکهای تجاری گرجستان با کشورهای روسیه، آمریکا، ترکیه، آذربایجان، ارمنستان، اوکراین، کانادا و چند کشور عضو اتحادیه اروپا ارتباط پولی مستقیم دارند. بر اساس قوانین این کشور فعالیت بانکهای خصوصی داخلی و خارجی در این کشور امکانپذیر است و در صورت رعایت شرایط اعلام شده از سوی بانک ملی گرجستان افتتاح شعبه بانکهای خارجی در این کشور امکانپذیر است.

عدم وجود مکانیزم بانکی جهت نقل و انتقال پول و ارز از گرجستان به ایران و بالعکس از مهم ترین مشکلات تجارت ایران با کشورهای تازه استقلال یافته از جمله گرجستان بوده است. در حال حاضر مبادله پولی بین دو کشور از طریق غیر مستقیم و کشور ثالث با حواله از طریق سیستم ارزی بانک توسعه صادرات ایران انجام می گیرد. تاجران ایرانی با مراجعه به یک بانک گرجی با حواله ارز به بانکهای ایرانی از طریق یک بانک واسطه خارجی (بیشتر بانکهای آلمان) ارز حاصل از صادرات را به کشورمان ارسال می نمایند. از ایران نیز از طریق یک بانک خارجی به عنوان بانک واسطه جهت انجام حواله ارز به بانکهای گرجی عملیات انتقال و حواله ارز انجام میگیرد که هم موجب طولانی شدن عملیات و هم باعث افزایش هزینه های انتقال ارز میگردد. هرچند حواله غیر مستقیم از طریق کشور ثالث خود به خود ضریب اطمینان انتقال دهندگان ارز را کاهش می دهد.

 

سود بانکی در گرجستان

اغلب بانکهای گرجستان در اختیار بخش خصوصی و بانک ملی این کشور بر فعالیت آنها نظارت دارد. نرخ سود بانکی در این بانکها حدود سه الی چهار درصد و نرخ بهره از ۱۲ الی۲۴ درصد در تغییر می باشد. امکان باز کردن حساب و انتقال ارز از سیستم بانکی این کشور به خارج توسط شهروندان خارجی امکانپذیر است.

 

اجازه اقامت در گرجستان

– هر شخصی که با گذرنامه ایرانی وارد کشور گرجستان شود تا ۴۵ روز بدون نیاز به ویزا میتواند در این کشور اقامت داشته باشد.

– اگر بیش از ۴۵ روز بخواهید در گرجستان اقامت داشته باشید، میتوانید درخواست ویزا یا روادید کنید. ویزای ۹۰ روزه گرجستان بدون نیاز به ارائه هیچ مدرکی صادر می شود.

– مانند اغلب کشورهای جهان اگر بستگان درجه یک شما، مانند همسر، والدین یا فرزندان زیر هجده سالتان شهروند گرجستان باشند، شما هم میتوانید درخواست اجازه ماندن در این کشور را داشته باشید.

– اگر در یکی از موسسات آموزشی گرجستان ثبت نام نمایید، میتوانید برای مدت  گذراندن دوره تحصیلی درخواست اقامت نمایید.

– اگر در یک شرکت گرجی استخدام شوید، چنانچه قرارداد همکاری با شرکت مربوط داشته باشید و میزان دستمزد شما مشخص باشد، میتوانید درخواست اقامت از این کشور را داشته باشید.

– چنانچه در گرجستان کسب و کار یا شرکتی را به ثبت برسانید ممکن است به شما اجازه اقامت در این کشور داده  شود.  اجازه اقامت در این مورد میتواند برای مدت یکسال تا ۵ سال باشد. اگر شرکت تازه تاسیس باشد، باید یک حساب بانکی در گرجستان افتتاح کنید، و به ازای هر سال تقاضای اقامت لااقل ۳۰۰۰ لاری در حساب بانکی خود موجودی داشته باشید. برای مثال اگر برای اقامت سه ساله تقاضا میدهید باید لااقل ۹ هزار لاری در حساب خود موجودی داشته باشد. توجه داشته باشید که در اولین تقاضا ممکن است با صدور کارت اقامت بیش از یکسال موافقت صورت نگیرد و نیاز باشد بعد از پایان اعتبار یکساله تقاضای مجدد نمایید.

– اجازه اقامت دایم در کشور گرجستان در صورتی صادر میشود که فرد حداقل ۵ سال در این کشور زندگی کرده باشد. زمانی که برای تحصیل در گرجستان میگذرانید جزء این پنج سال به حساب نمی آید. چنانچه برای درمان بیماری و با ویزای پزشکی به این کشور سفر کرده باشید، مدت اقامت شما برای این پنج سال محاسبه نخواهد شد

<< 1 2 3 >>